Σαν σήμερα γεννήθηκε ο μεγάλος ηγέτης του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης

Σήμερα, κλείσαν 123 Χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου ηγέτη του ΚΚΕ, του "Αλύγιστου" Νίκου Ζαχαριάδη 

27 Απριλίου 1903, Στην Ανδριανούπολη της Θράκης γεννιέται ο Νίκος Ζαχαριάδης, ο άνθρωπος που έμελλε να σφυρηλατήσει το ΚΚΕ σε κόμμα "νέου τύπου". Ο ηγέτης που ταύτισε το όνομά του με τις πιο ένδοξες και ηρωικές σελίδες του κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα. Ο Νίκος Ζαχαριάδης δεν υπήρξε απλώς ένας πολιτικός, ήταν ο αυθεντικός εκφραστής του μαρξισμού-λενινισμού στη χώρα μας, ένας ατσάλινος μπολσεβίκος επαναστάτης που αφιέρωσε όλη την ζωή του στην υπόθεση της εργατικής τάξης και του σοσιαλισμού-κομμουνισμού.

1. Η ΣΦΥΡΗΛΆΤΗΣΗ ΕΝΏΣ ΑΛΎΓΙΣΤΟΥ ΗΓΈΤΗ

Από τη νεανική του δράση στο κίνημα των λιμενεργατών στην Κωνσταντινούπολη μέχρι τις σπουδές του στο KUTV της Μόσχας, ο Ζαχαριάδης γαλουχήθηκε με τις αρχές του μαρξισμού-λενινισμού. Όταν το 1931 ανέλαβε την ηγεσία του ΚΚΕ, με την υποστήριξη της Κομμουνιστικής Διεθνούς, έβαλε τέλος στη φραξιονιστική πάλη που παρέλυε το Κόμμα, μετατρέποντάς το σε μια πειθαρχημένη στρατιά επαναστατών.

Υπό την ηγεσία και καθοδήγηση του, το Κόμμα ανδρώθηκε μέσα στις φλόγες της μοναρχοφασιστικής δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά. Ακόμα και μέσα από τα κάτεργα της Κέρκυρας, Κατά την έναρξη της εισβολής της φασιστικής Ιταλίας του Μουσολίνι, ο Ζαχαριάδης δημοσιοποίησε το ιστορικό "ανοιχτό γράμμα" και στις 31 Οκτωβρίου 1940, έδωσε το σύνθημα για τον αντιφασιστικό αγώνα, καλώντας τον ελληνικό λαό σε παλλαϊκή αντίσταση, μετατρέποντας τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε εθνικοαπελευθερωτικό και ταξικό πόλεμο για μια Ελλάδα "του λαού της".

2. Ο ΔΣΕ ΚΑΙ ΤΑ "ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΆ", Η ΚΟΡΎΦΩΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΉΣ ΣΎΓΚΡΟΥΣΗΣ

Ο Ζαχαριάδης, έχοντας επιζήσει από το ναζιστικό κολαστήριο του Νταχάου, επέστρεψε το 1945 για να ηγηθεί της μετωπικής σύγκρουσης με τον αγγλοσαξονικό ιμπεριαλισμό και τους ντόπιους συνεργάτες του. Ήταν αυτός που διέγνωσε σωστά ότι η αστική τάξη δεν θα παρέδιδε ποτέ την εξουσία με ειρηνικά μέσα.

Με τη δημιουργία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, τον ΔΣΕ, ο Ζαχαριάδης καθοδήγησε τον "δεύτερο ένοπλο αγώνα", την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα. Κόντρα στον μοναρχοφασισμό και τις ναπάλμ των Αμερικανών, ο ΔΣΕ απέδειξε ότι ο λαός, όταν είναι αποφασισμένος και σωστά καθοδηγημένος, μπορεί να κοιτάξει στα μάτια την παγκόσμια αντίδραση.

3. Η ΣΎΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΟΝ "ΑΝΤΙ-ΣΤΑΛΙΝΙΚΌ" ΡΕΒΙΖΙΟΝΙΣΜΌ 

Μετά τον θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν το 1953, το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα δέχτηκε το ύπουλο χτύπημα του δεξιού οπορτουνισμού. Το 1956 αφού έγινε η περίφημη "αποσταλινοποίηση", οι ρεβιζιονιστικές χρουστσοφικές ιδέες επικράτησαν στο ΚΚΣΕ. Έπειτα, η ηγεσία του ΚΚΣΕ επιτέθηκε στο Ζαχαριαδικό ΚΚΕ το οποίο αρνιόταν να ακολουθήσει την γραμμή των Χρουστσοφικών. Ο Νίκος Ζαχαριάδης, ως πιστός μαρξιστής-λενινιστής, στάθηκε βράχος απέναντι σε αυτές τις παρεκκλίσεις. Αυτός ήταν ο λόγος που η ηγεσία του ΚΚΣΕ οργάνωσε την πραξικοπηματική επέμβαση στα εσωτερικά του ΚΚΕ.

4. ΤΑ ΓΕΓΟΝΌΤΑ ΤΗΣ ΤΑΣΚΈΝΔΗΣ 1955

Τον Σεπτέμβριο του 55' ξεσπάει μια άγρια επίθεση από Χρουστσοφικούς πράκτορες και οπορτουνιστές ενάντια στη νόμιμη ηγεσία του ΚΚΕ.

Δυστυχώς, η επέμβαση του ΚΚΣΕ στο ΚΚΕ ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Ο Ζαχαριάδης αφαιρέθηκε και η ηγεσία του ΚΚΕ αντικαταστάθηκε με ρεβιζιονιστές οι οποίοι εσχάτως εκαταδίκασαν και αποκήρυξαν τον Ζαχαριάδη.

5. ΕΞΟΡΊΑ ΚΑΙ Ο ΘΆΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΎΓΙΣΤΟΥ ΝΊΚΟΥ 

Ο Ζαχαριάδης πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του σε εξορία στο Σουργκούτ της Σιβηρίας, απομονωμένος, κυνηγημένος από την χρουστσοφική KGB και διεγραμμένος από το ίδιο του το Κόμμα που είχε πλέον περάσει στα χέρια των ρεβιζιονιστών.

Παρόλα αυτά ακόμα και τότε, ο Νίκος παρέμεινε πιστός στις ιδέες του: "Το ΚΚΕ ήταν, είναι και θα παραμείνει το κόμμα μου και κανένας δεν μπορεί να το χτυπήσει και να το λερώσει χρησιμοποιώντας το όνομά μου", έγραψε, αρνούμενος να αποκηρύξει την ιστορία του.

Ο Νίκος Πέθανε το '73 υπό μυστηριώδεις συνθήκες. Η Χρουστσοφική KGB υποστήριξε ότι ο ίδιος αυτοκτόνησε. Παρόλα αυτά υπάρχουν πολλοί ιστορικοί που υποστηρίζουν ότι δολοφονήθηκε από την KGB. Οι ρεβιζιονιστές φοβούνταν τον Ζαχαριάδη ακόμα και εξόριστο, γιατί αποτελούσε τη ζωντανή συνείδηση του επαναστατικού κινήματος.

Σήμερα, 123 χρόνια μετά τη γέννηση του, ο Νίκος Ζαχαριάδης παραμένει ως ένα αιώνιο σύμβολο της ασυμβίβαστης ταξικής σύγκρουσης. Για εμάς, τους μαρξιστές-λενινιστές, η μελέτη του έργου του και η υπεράσπιση της ιστορικής μνήμης του δεν αποτελούν απλά μια ιστοριογραφία. Αντιθέτως, αποτελούν ζωντανό όπλο στην καθημερινή σύγκρουση ενάντια στον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό και τις δυνάμεις του αναθεωρητισμού που επιχείρησαν να αλλοιώσουν τις επαναστατικές αρχές του μαρξισμού- λενινισμού.

Ως κομμουνιστές, καλούμαστε να θυμόμαστε και να τιμούμε τον ηρωισμό και την αποφασιστικότητα του Νίκου. Να εμπνεόμαστε από την άρνηση του να υποκύψει, είτε απέναντι στους δήμιους ναζιστές του Νταχάου, είτε απέναντι στους ρεβιζιονιστές του Σουργκούτ. Το όραμα του παραμένει η δική μας πυξίδα, η οικοδόμηση μίας Ελλάδας απαλλαγμένης από εκμεταλλευτές.

Συνεχίζουμε στον δρόμο που χάραξε ο Νίκος Ζαχαριάδης, για μια Ελλάδα κυρίαρχη στα χέρια της εργατικής τάξης, μια Ελλάδα δυνατή, μια Ελλάδα Σοσιαλιστική.

ΖΉΤΩ Ο ΑΛΎΓΙΣΤΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΉΣ ΗΓΈΤΗΣ ΝΊΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΆΔΗΣ! 🇬🇷☭ 

ΖΉΤΩ Ο ΜΑΡΞΙΣΜΌΣ-ΛΕΝΙΝΙΣΜΌΣ! 🚩☭ 

Συντάκτες του άρθρου: 

- Πρόδρομος🇬🇷 & Κόμπα🇨🇾